Verkiezingen Venezuela 2017: een reactie op een artikel in MO*

MEDIOS-678x381---Copy

“Progressief” tijdschrift MO* heeft weer haar eigen versie van de verkiezingen in Venezuela. Deze keer zetten ze “Latijns-Amerika specialiste” Frauke Decoodt in om het chavisme te beschimpen. (https://www.mo.be/nieuws/verrassende-winst-maduro-venezuela-oplossing-crisis-niet-eenvoudiger)

We reageerden:

MO*: “Voor velen waren deze verkiezingen echter een krachtmeting tussen een toenemend dictatoriaal “Chavismo” en een overwegend rechtse, in het nauw gedreven oppositie.”

-> Voor MO* is het chavisme dus dictatoriaal

MO*: “De regeringspartij won 18 [van de 23 (red.)] zetels en kreeg 54 procent van de stemmen.”

-> Duidelijke manipulatie, of op zijn minst zeer verwarrend neergeschreven met als doel “aan te tonen” dat het aantal “zetels” niet overeenstemt met “slechts” 54% van de stemmen. Het gaat ook niet over “zetels”, maar in elk van de 23 deelstaten werd een gouverneur verkozen.

MO*: “Vuile trucjes” [van de regering (red.)]

-> commentaar overbodig

MO*: “Zo werden meer dan 250 stembureaus minder dan 72 uur voor de stemming verplaatst, vaak van regio’s waar de oppositie sterk stond naar regeringsgetrouwe zones. Daardoor moesten aanhangers van de oppositie soms een uur rijden en zich in voor hen “vijandig gebied” begeven.”

-> Sommige kieslokalen werden verplaats omdat op die plaatsen bij de vorige verkiezingen (voor de grondwetgevende vergadering) dodelijk oppositiegeweld gepleegd werd en ze ook stemcomputers en infrastructuur vernietigd hadden. De verplaatsing van de bureaus was wel degelijk verantwoord om logistieke en veiligheidsredenen.

-> De “nieuwe” kiesbureaus lagen op wandelafstand van waar de mensen wonen en er werd zelfs vervoer geregeld door de regering en de oppositie.

->  De verplaatsing werd weken van tevoren aangekondigd, dus de oppositie was op de hoogte en protesteerde niet. Zie dit artikel van 15 september in een Venezolaanse krant: http://www.el-nacional.com/noticias/politica/cne-elimino-200-centros-votacion-para-regionales_203699

-> In meerdere deelstaten waar de kiesbureaus verplaats werden won de oppositie.

MO*: “Ook de in Venezuela alledaagse elektriciteitspannes bleken deze zondag verdacht veelvuldig”

-> Het klopt dat er in verkiezingsperiodes heel wat meer sabotage gepleegd wordt, ook aan het elektriciteitsnet. In het verleden was de oppositie daar steeds voor verantwoordelijk, waarom zou dat nu anders zijn?

-> Alle resultaten bereikten tijdig de centrale database, behalve die van deelstaat Bolívar waar het verschil zeer klein was en er inderdaad technische problemen optraden. De eventuele onregelmatigheden zullen onderzocht worden.

MO*: “De instantie die het verloop de verkiezingen moet controleren en reguleren, en waarvan vier van de vijf voorzitters regeringsgetrouwen zijn, beweerde dat er in 99,92 procent geen onregelmatigheden werden vastgesteld.”

-> Wat MO* “vergeet” te vermelden is het feit dat dat de verkiezingen ook gemonitord werden door 70 internationale en 1240 nationale waarnemers (waarvan de helft oppositieaanhangers) en dat er geen onregelmatigheden vastgesteld werden. Ook heel wat oppositieleiders gaven hun nederlaag al toe.

MO*: “Toenemende dictatoriale trekjes”

-> commentaar overbodig

MO*: “Als oplossing besloot het regime het parlement niet te erkennen. Beslissingen of controle van machtsmisbruik waarvoor het parlement volgens de democratische spelregels verantwoordelijk is, worden nu uitgevoerd door regeringsgetrouwe instanties zoals het hooggerechtshof.”

-> Het hooggerechtshof heeft geen enkele wetgevende macht in Venezuela. Het greep wel in toen het parlement beslissingen nam die ongrondwettelijk zijn. Dat is ook de taak van een hooggerechtshof.

MO*: “Deze [Grondwetgevende (red.)] Raad moet een nieuwe grondwet schrijven en heeft de macht over alle staatsinstituties. In principe kan hij zelfs de president verwijderen. Deze Raad zet echter vooral het parlement, dat gedomineerd wordt door de oppositie, handig buiten spel.”

-> Het parlement heeft zichzelf buitenspel gezet door beslissingen te nemen die ingaan tegen de grondwet. De grondwetgevende raad is geen vervanging van het parlement (dat nog steeds bestaat). Het is een initiatief om via een volksdemocratie Venezuela uit de problemen te halen. Alle bevolkingsgroepen en gemeenschappen hebben er inspraak en de vertegenwoordigers werden rechtstreeks verkozen door het volk zelf. Iedereen mocht deelnemen maar de oppositie weigerde dat en zette zichzelf dus ook op deze manier buitenspel.

MO*: “De protesten en de reeks antidemocratische beslissingen tastten ook Maduro’s legitimiteit in het buitenland aan. Naast Europa en de VS stelden ook een twaalftal Latijns-Amerikaanse landen de dictatoriale trekjes van Venezuela aan de kaak. Venezuela hield daarop de eer aan zichzelf en verliet in april de OAS, de Organisatie van Amerikaanse Staten.”

-> Opnieuw een verwijzing naar anti-democratie en dictatuur, terwijl de grondwetgevende vergadering en het feit dat ook deze verkiezingen weer correct verliepen voorbeelden zijn van het feit dat Venezuela wel degelijk de democratische weg blijft bewandelen, in tegenstelling tot (een groot deel van) de oppositie.

-> En wat de verwijzing naar de OAS, de VS en andere landen betreft: een Latijns-Amerika specialiste die naam waardig zou toch moeten beseffen wat de houding van reactionaire en/of neoliberale regeringen of organisaties is ten opzichte van progressieve bewegingen in Latijns-Amerika, met het volk in een hoofdrol. Ze zullen die steeds boycotten, aanvallen, bedreigen en zelfs proberen ten val te brengen, wat ook al meermaals gebeurd is. En toegegeven, later in haar artikel komt ze daar op terug. Waarom dan die contradictie in haar artikel?

MO*: “Anderzijds brokkelt de steun van de bevolking voor Maduro steeds meer af naarmate de politieke, economische en sociale situatie in Venezuela verslechtert. En die is al bar slecht.”

-> Dit is een regelrechte leugen, en de resultaten van de verkiezingen bewijzen dat. Wat niet wil zeggen dat alle chavisten het altijd eens zijn met Maduro.

MO*: “Een regime dat krampachtig vasthoudt aan haar macht en hiervoor repressieve en dictatoriale methodes niet schuwt”

-> De ordetroepen gingen inderdaad hier en daar hun boekje te buiten bij de protesten de laatste maanden. De verantwoordelijken daarvoor werden opgekapt. Maar het (dodelijk) geweld wordt vooral veroorzaakt door oppositieaanhanger, daar bestaan betrouwbare cijfers over. En als er een partij is die steeds de ondemocratische weg bewandelt om haar doel te bereiken, dan is het de oppositie wel: weigeren om deel te nemen aan verkiezingen, correcte en transparante verkiezingen niet erkennen, meerdere pogingen tot staatsgreep, economische oorlogsvoering, dodelijk geweld in de straten, het lamleggen van het openbaar leven en de economie, fysieke aanvallen tegen legerkazernes, regeringsgebouwen, ziekenhuizen en kinderopvang, met scherp schieten op burgers en ordetroepen. Op afstand bediende explosieven inzetten tegen politie-eenheden, het levend verbranden van mensen omdat ze ervan verdacht worden chavist te zijn vanwege hun huidskleur…

Tot slot nog wat meer details over het Venezolaanse kiessysteem:

Het Venezolaanse kiessysteem is waterdicht en kan steeds gecontroleerd worden. Zowel identiteitskaarten als vingerafdrukken worden gebruikt om de identiteit van de kiezer vast te stellen, om dubbele stemmen te voorkomen. De kiezers brengen hun stem uit op een elektronisch scherm. Wanneer ze hun keuze gemaakt hebben, krijgen ze onmiddellijk een bevestiging op papier, dat ze kunnen controleren. Dat papieren stembiljet deponeren ze dan in de stembus. Daarna wordt het feit dat de kiezer gestemd heeft geregistreerd met een vingerafdruk. Standaard worden na de verkiezingen automatisch 54% van de papieren stembiljetten gecontroleerd en vergeleken met de elektronische resultaten. Een volledige controle van 100% kan steeds aangevraagd worden en zowel regerings- als oppositiepartijen hebben toegang tot zowel de elektronische als de papieren stemresultaten.

Voor een uitgebreid en zeer gedetailleerd artikel over de meest recente verkiezingen, zie onderstaande link (met dank aan Rachael Boothroyd Rojas)

https://venezuelanalysis.com/analysis/13459

We beperken ons hier tot een reactie op de beweringen van Frauke Decoodt. Maar natuurlijk is een verdere en uitgebreide analyse over de situatie in Venezuela nodig om te kunnen begrijpen wat er aan de hand is. De toestand is zeer complex, en ook de regering maakt wel degelijk fouten. Dat kan niemand ontkennen. Maar dat zijn niet de fouten die hen onterecht aangewreven worden door de (internationale) media, die het aandeel van de oppositie blijven doodzwijgen en medeverantwoordelijk zullen zijn als Venezuela ooit opnieuw door de rechterzijde bestuurd wordt. Volgens die media is het allemaal de schuld van “het socialisme”, terwijl er in Venezuela zo goed als geen socialisme is. En spijtig genoeg staat MO* wat Venezuela betreft nog steeds aan hun kant.

Advertisements

Venezuela en de verkiezingen voor de grondwetgevende vergadering: grote overwinning voor het chavisme

Patrick Hens, 31 juli 2017

20507625_10155497511656904_8358234301594339015_oOp 30 juli 2017 konden de Venezolanen de leden van de grondwetgevende vergadering (asamblea nacional constituyente) verkiezen. Die volksvergadering, die afgevaardigden zal hebben uit alle gemeenschappen en bevolkingsgroepen, is een initiatief van president Maduro om op een democratische manier van onder uit de ernstige problemen in Venezuela aan te pakken. Continue reading

Venezuela: de rechtse oppositie bereidt in versneld tempo een staatsgreep voor

Marco Teruggi

Caracas, 27 juni 2017

De rechtse oppositie zet al haar middelen in om de Venezolaanse regering versneld via een staatsgreep ten val te brengen. Ze willen dit doel kost wat kost voor eind juli bereiken.

Ze verklaarden dat ze de regering niet erkennen en ze baseren zich daarbij op artikel 350 van de grondwet. Evenmin erkennen ze de oproep voor een grondwetgevende vergadering en de organisatie ervan en ze willen de verkiezingen voor die vergadering op 30 juli dwarsbomen. De grondwetgevende vergadering is een initiatief van de regering, waarbij alle bevolkingsgroepen opgeroepen worden om er aan deel te nemen. Het doel is Venezuela op een democratische manier uit de impasse te helpen via voorstellen van onderuit, van de bevolking zelf.

Om dit te voorkomen zijn ze tot actie overgegaan. Zo zijn er voortdurend botsingen tussen de regering en het parlement, dat grotendeels in handen is van de oppositie en zowat alle initiatieven van de regering blokkeert. De procureur-generaal schaarde zich ook aan de kant van de oppositie en speelt het spelletje mee. Dan zijn er ook nog de grotendeels mislukte pogingen van de Organisatie van Amerikaanse Staten, druk van de internationale media, de steeds erger wordende sabotage van de economie, de uitbreiding van het geweld en terreur in de straten en aanvallen tegen de veiligheidstroepen van het leger (FANB). Continue reading

MO* en Venezuela: een verhaal van volksbedrog

Patrick Hens
30 april 2017

Via de berichtgeving en “analyses” probeert het zogezegd progressieve tijdschrift MO* haar lezers al jaren wijs te maken dat Venezolaanse regering dictatoriaal is, dat de democratie er ver zoek is en dat de regering repressief optreedt tegen de bevolking. Ze schakelen daar “kenners” voor in zoals Alma De Walsche, Orlando Verde – die via Facebook toegaf dat hij “bij de oppositie zit”, maar die bewering later weer introk – en nu is er een nieuw licht aan de horizon, namelijk Lisa Couderé, die als “Latijns-Amerika kenner” al een tijdje haar gemanipuleerde en eenzijdige berichtgeving loslaat op de lezers. Steevast wordt in MO* de kant gekozen van de reactionaire oppositie. We proberen in dit artikel de beweringen die Couderé in haar meest recente publicatie[i] aanhaalt te weerleggen en de feiten weer te geven. De lezers hebben daar recht op. Continue reading

Is de “pietenstrijd” progressief?

De eerste vraag die we ons moeten stellen is: klopt het dat Zwarte Piet een overblijfsel van het kolonialisme en de slavernij is en is zijn zwarte kleur daarom in de huidige voorstelling racistisch? Hoewel velen daar zeer uitgesproken meningen over hebben, kunnen we gerust stellen dat daar niet echt uitsluitsel over te geven is. De bronnen spreken elkaar tegen en kunnen niet op een wetenschappelijke, historische manier bewezen worden. Dus, ik weet het niet. Het is dan ook niet belangrijk. Wat wel belangrijk is, is het feit dat vele mensen en “progressieve” organisaties zich zo vastbijten in het thema en dat daardoor de aandacht voor de moderne slavernij verslapt. Op die manier verdelen ze ook de linkerzijde. Ondertussen wrijven de conservatieven en de rechterzijde zich in de handen. Want hoe zwakker we staan, en hoe meer de aandacht afgeleid wordt van de zeer ernstige sociale problemen, des te minder weerstand ondervinden zij om hun asociale programma’s door te voeren. Continue reading

Handen Af van Venezuela vs. VRT – Uitspraak Raad voor de Journalistiek: klacht ongegrond

Top-10-Common-Techniques-of-News-Manipulation_smallHanden Af van Venezuela diende in juni van dit jaar een klacht in tegen de VRT en tegen journalist Mattias Tuyls voor verdraaiingen en het verspreiden van leugens in de reportagereeks “Qué Pasa Venezuela?” die in het VRT-journaal te zien was.

De Raad voor de Journalistiek nodigde naar aanleiding daarvan de VRT uit om tot een minnelijke regeling te komen met Handen Af van Venezuela. De VRT weigerde daar op in te gaan.

Daarop organiseerde de Raad voor de Journalistiek een hoorzitting waar de VRT en Handen Af van Venezuela hun standpunten konden verdedigen. Deze vond plaats op 20 oktober 2015 in Brussel.

Voor de VRT waren aanwezig: hoofdredacteur Björn Soenens, de journalist Mattias Tuyls en een juriste van de VRT. Handen Af van Venezuela werd vertegenwoordigd door Erik Demeester en Patrick Hens.

Voor de Raad voor de Journalistiek waren er vier personen aanwezig.

De Raad deed op 12 november 2015 een uitspraak en concludeerde dat de klacht ongegrond was om volgende redenen: “De reportagereeks geeft in grote lijnen een realistisch beeld van de toestand in Venezuela. Voor- en tegenstanders komen vrij evenwichtig aan bod. De aanpak aan de hand van eigen ervaring en getuigenissen is journalistiek verdedigbaar”.

Zie uitspraak in detail: http://www.rvdj.be/node/431

Het chronologisch verloop van de procedure en de aangehaalde argumenten van beide partijen in detail: https://www.scribd.com/doc/289929487/Reactie-HAV-Op-Uitspraak-RVDJ-Appendices Continue reading

Handen Af van Venezuela onthult: Leidster Venezolaanse opposanten in België in dienst van de Colombiaanse geheime dienst

Patricia Betancourt ontmaskerd

Patricia Betancourt is een Venezolaanse, woonachtig te Brussel en voorzitster van de in België geregistreerde vzw Veneuropa. De vzw organiseert in verschillende landen in Europa, maar ook in België, protesten en petities tegen de democratisch verkozen regering van Venezuela.

Op 24 oktober 2015 maakt de Colombiaanse krant, El Espectador, bekend dat twee personen in Brussel gedurende jaren duizenden euro’s ontvingen van de Colombiaanse veiligheidsdienst DAS. Een van deze twee personen is Patricia Betancourt. De DAS had zich als doel gesteld alle organisaties ter verdediging van de mensenrechten in Europa, die de misbruiken van de Colombiaanse staat aanklagen, te bespioneren. Het Belgische gerecht onderzoekt nu hoe de dienst tewerk ging in België.

Meer informatie over Veneuropa en Patricia Betancourt

In het Europees Parlement presenteerden ze hun vereniging en ze werken onder andere samen met extreem rechtse oppositieleidster María Corina Machado. Dit alles onder het mom van de verdediging van de vrijheid, democratie en mensenrechten in Venezuela.

Een foto van María Corina Machado in het Europees Parlement te Straatsbrug, op uitnodiging van Veneuropa:

ESTRASBURGO_MCM_RUEDA_PRENSA

Ook via verschillende internetkanalen vallen ze de Venezolaanse regering fel aan:

Hun website: klik hier

Hun Facebook pagina: klik hier

Hun Twitter account: klik hier

Hun YouTube kanaal: klik hier

Wat ook opvalt, is dat ze overal de oude Venezolaanse vlag (met zeven sterren) gebruiken. Tijdens de regering Chávez kreeg de vlag een extra ster, ter ere van Simón Bolívar. Ze weigeren de officiële vlag te erkennen.

In België organiseerden ze protesten tegen de Venezolaanse regering. Zie video:

Woorden als gangsters, moordenaars, varkens, bedriegers aan het adres van de Venezolaanse regering zijn duidelijk hoorbaar. Een pancarte beschrijft Maduro als een dictator. De Venezolaanse regering is volgens hen ook onwettig, hoewel de hele internationale gemeenschap de verkiezingsuitslag erkende.

Internationaal hebben ze banden met (extreem) rechtse partijen. In Spanje is dat bijvoorbeeld de Partido Popular, die banden heeft met aanhangers van het Franco regime, zie foto:

Cristina Tavío, PP España, Agustín Rodríguez, Vicepresidente de Veneuropa, Patricia Betancourt, Presidente de VenEuropa

Een foto van Patricia Betancourt die in Spanje een betoging tegen de Venezolaanse regering leidt:

Patricia Betancourt, Concentración SOS Venezuela, El Médano, Tenerife

Meer beelden van deze betoging in Spanje, waar Betancourt zelfs beweert dat het Europees Parlement de reis van oppositieleidster María Corina Machado betaalde:

Via het extreem rechtse Amerikaans-Colombiaanse kanaal NTN24 kan Betancourt ook haar leugens en haat tegenover de Venezolaanse regering kwijt:

Onlangs nog, in september 2015, overhandigde Betancourt een petitie aan het Europese Parlement in Brussel: klik hier
De petitie roept op om de Sacharovprijs uit te reiken aan de “democratische oppositie in Venezuela”. Vreemd toch wel dat politici die onder andere gebruik maken van een staatsgreep, gewelddadige straatprotesten met tientallen dodelijke slachtoffers, economische sabotage en sluipschutters, met als doel een democratisch verkozen regering ten val te brengen, een prijs voor “vrijheid van denken” zouden moeten krijgen.

De gegevens van Veneuropa in het Belgische staatsblad: onderaan staat duidelijk dat Betancourt de voorzitster is: klik hier

Betancourt valt door de mand

Bron: El Espectador (Colombiaanse krant): klik hier

In de duizenden geheime documenten van de Colombiaanse veiligheidsdienst staan rapporten over de verschillende missies die als doel hadden de tegenstanders van de regering van de voormalige Colombiaanse president Uribe in de gaten te houden. Uribe stond, en staat nog steeds zeer vijandig ten opzichte van de Venezolaanse regering. De geheime dienst ondernam acties tegen journalisten, advocaten, verdedigers van de mensenrechten en tegen politici van de linkerzijde in België, Spanje, Italië, Portugal, Frankrijk en Nederland.

In België vond de DAS twee contactpersonen die bereid waren mee te werken: Victor Hugo en Patricia. Verschillende organisaties voor de mensenrechten klaagden de regering Uribe aan voor de vervolging in Europa door de DAS, waarvan ze zelf slachtoffer waren. Het Belgische gerecht startte het onderzoek en kon twee personen identificeren: Víctor Hugo Herrera en Patricia Lucía Betancourt, die zogezegd zo vurig opkomt voor de “mensenrechten” in Venezuela, maar samenwerkt met het repressieve staatsapparaat van Colombia. Beiden gaven ze toe dat ze geld ontvangen hadden van de DAS. Betancourt zei dat ze telkens 600 euro ontving als ze een naam of een organisatie doorgaf. Ze was zich zogezegd van geen kwaad bewust. Volgens haar versie kon men de informatie die ze doorgaf ook gewoon op internet vinden.

Betancourt was in die periode ook hoofdredactrice van het nu ter ziele gegane tijdschrift Revista Ecos. Het tijdschrift werd opgericht in 2002 en had als doel “cohesie te creëren tussen de leden van de Spaanstalige gemeenschap in België”. Deze positie misbruikte ze om informatie in te winnen en door te geven aan de DAS: klik hier

Betancourt beweert dat ze nu geen contacten meer heeft met de DAS. Natuurlijk zou dat kunnen, maar haar daden maken duidelijk waartoe deze vrouw in staat is, dat ze de kant kiest van extreem rechts en er niet voor terugdeinst om mensen aan te geven voor geld. Met betrekking tot Venezuela zijn haar praktijken in ieder geval nog niet veranderd, zoals hierboven beschreven werd.

Zowel Betancourt als Herrera riskeren nu een aanklacht in België.

De slachtoffers in Colombia willen dat het onderzoek in België verdergaat. Hun stelling is simpel: “Niemand betaalt 7000 euro voor het doorsturen van informatie van internet”.

Alle leden van de progressieve solidariteitsorganisaties met Latijns-Amerika (waaronder ook Handen Af van Venezuela) moeten beseffen dat Betancourt in staat is hen voor geld te bespioneren en te verklikken bij de gewelddadige Colombiaanse geheime dienst.

Patrick Hens

Handen Af van Venezuela

Website: http://www.handsoffvenezuela.org/nederlands/

Facebook: https://www.facebook.com/groups/handenafvanvenezuela/